DE MENS – “NOOIT GENOEG”

Het elfde album van De Mens heet – het is geen toeval – “Nooit Genoeg”.

In 2012 en 2013 was er hun lange, ongewoon succesrijke twintigste verjaardagstoer. Nu, na een optredenpauze van bijna twee jaar, komen ze sterk terug met opvallend frisse nieuwe muziek. 

De vooruitgeschoven single heette – ook geen toeval – eveneens “Nooit genoeg”. Een dansbare oorwurm, opgenomen en gemixed door Bert Van Roy, het technisch brein achter Daan. Een onverwachte klank van een groep die niets meer moet leren maar nog veel wil verkennen. 

Het album klinkt navenant – extreem muzikaal, vol gerijpte klasse. Nu eens dansbare, dan weer bedachtzame Nederlandstalige rock. Met bijdragen van mooie vrienden als Sarah Bettens (K’s Choice), Gregory Frateur (Dez Mona) en Tijs Delbeke (Sir Yes Sir). De samenwerking met Herman Brusselmans “Angst” (vorig jaar een onverwachte hit) staat er op, aankomende radiohits als “Bemin me later” en “Als je niets hebt”, een ode aan luide rockmuziek (“Dit lawaai”), luide rockmuziek tout court (“Pijn – dronkenschap – verdriet”), snedige teksten en gitaren zoals we van De Mens gewoon zijn, alleen: meer en beter.

“Nooit genoeg” is een plaat van een groep op zijn hoogtepunt.

Albumvoorstelling: op 24 januari in Het Depot, Leuven. Daarna op tournee doorheen het land.


In 2011 deed De Mens zo goed als niets.

Dat mocht wel eens. Sedert 1992, toen “Dit is mijn huis”, “Jeroen Brouwers (schrijft een boek) en “Irene” verschenen, is Vlaanderens energiekste rocktrio nagenoeg onafgebroken aan de slag geweest.

Die werklust uit zich in songtitels — ongeveer 150 stuks, met (radio)hits  die een mooi deel van het verhaal vertellen: het genoemde openingstrio, daarna “Nederland”, “Lachen en mooi zijn”, “Maandag”, “Sheryl Crow I need you so”, “En in Gent”, vervolgens “Einde van de eeuw”, “Sex verandert alles”, “Ergens onderweg”, “Kamer in Amsterdam”, “Zonder verlangen”, “Luide muziek in kleine auto’s”, en recent nog “Hier komt mijn schip” en “Ik droomde dat ik sliep”.

Ruim zeshonderd optredens, clubconcerten èn festivaltriomfen, vertellen de rest. De Mens is een vaste waarde die al die tijd in beweging is gebleven,.

Nu is het tijd om de balans op te maken. Ze schrikken er zelf een beetje van: De Mens wordt 20…

En dus: FEEST ! Met op het podium alle klassiekers, plus een aantal nieuwe nummers en verrassingen. Meebrullen mag, wegdromen bij de meer bedachtzame momenten ook. Het publiek is in die jaren probleemloos meegegroeid met de groep. Oude fans zijn gebleven, nieuwe fans zijn er bij gekomen.

Frank Vander linden, Michel De Coster en Dirk Jans spelen ten dans & euh ten denk, en vooral: de ziel uit hun en uw lijf. Niet te missen, in dit nu al memorabele feestjaar.


DE MENS – IS DIT MIJN HART ? (persmededeling van No Circus) (april 2010)

Een reünie-cd ! Na 18 jaar De Mens, en na de solo-uitstap van Frank Vander linden (“Frank Vander linden”/”In de walszaal”, overal op drie en vier sterren onthaald), kwamen Vander linden, Michel De Coster en Dirk Jans samen met één nieuw doel: een album maken dat nog eens diep en hoog en ver ging.

Het resultaat heet ‘Is dit mijn hart ?’  Rijk en gevarieerd qua stijl en sfeer,  en muzikaal  tot in de details uitgewerkt.

“Een groep, een èchte groep, is nooit een oppervlakkig gegeven”, zegt De Coster,  “je moet samen muzikaal èn emotioneel tot het uiterste gaan, anders heeft het geen zin”.

En waarover gaat ‘Is dit mijn hart ?’  ?

“Over depressie en feest” zegt Vander linden. “Cd’s en boeken moeten tegenwoordig over één ding gaan. Zo van: dit is X zijn echtscheidingsplaat, dat is het boek waarin Y zijn inzinking van zich afschrijft … maar een goede cd gaat over àlles.”

De muziek is zacht en hard en alles wat daartussen ligt. De Mens heeft een eigen karakter, maar heeft zich nooit aan één stijl gebonden. “Er zijn al genoeg cd’s die één geluid aanhouden”, zegt Dirk Jans. Van de gitaarpop van ‘Hier komt mijn schip’ en ‘Ambulancier’ naar de mijmeringen van ‘Ooit’ en ‘Bleek’, tot de harde rock van ‘Buiten spelen’: de middelen variëren, het doel is hetzelfde – de luisteraar meenemen en vasthouden. Op die manier is ‘Is dit mijn hart ?’ een soort alternatieve Het Beste Van De Mens, met zelfs ruimte voor nieuwe kleuren, zoals de emopop van ‘Ik droomde dat ik sliep’ of de neo-new wave van ‘Ik besta’.

Noem het een reünie-album van een groep die domweg vergeten te splitten is. Tien cd’s in achttien jaar, het is niet niks. En juist daarom gaat ‘Is dit mijn hart ?’ dieper, hoger, verder dan alles wat voorafging.


DE MENS in 2009: LUID & DUIDELIJK (zomer 2009)

De Mens bestaat 17 jaar en 10 cd’s lang en kan terugblikken op 600 succesvolle optredens. Misschien zeggen letters hier nog meer dan cijfers. Dit zijn de titels van hun radiohits en live-meezingers:

Dit is mijn huis – Jeroen Brouwers (schrijft een boek) – Irene- Nederland – Lachen en mooi zijn – Maandag – En in Gent – Sheryl Crow I need you so – Einde van de eeuw – Sex verandert alles – Ergens onderweg – Denk je nog aan mij (nu je bij de Quick werkt) – Kamer in Amsterdam – Zonder Verlangen – Luide muziek in kleine auto’s – Onder de duinen – Er is geen mens die ons begrijpt

Voeg daarbij de wilde chemie van een trio dat elkaar en het podium steeds beter kent.

Frank Vander linden: zang en gitaar
Michel De Coster: bas, zang
Dirk Jans: drums, zang

Drie individuen, één doel: het huis doen rocken. Mèt het publiek.